sevdanın ölümü
Karşına biri çıktı, onu çok sevdin
Hayallerinin rengi bile değişti çünkü artık o vardı
Hayallerindeki tek baÅŸrol oydu
Seni sürekli güçlü kılıyordu sevdan
Umudun vardı… Bir tek o… bir tek onla mutluluk!
Onu mutlu etmek istiyordun
Gülüşüyle, tatlı bir sözüyle çılgına dönüyordun
Ama bu ufak mutlulukları bile az yaşadın
Sana çok görülmüştü bunlar
Sonradan anladın
Sevdiğini mutlu etmek tüketirmiş sevdalıyı
Tükendiğini artık dayanamayacağını gördüğün halde
Göz göre göre sevdin onu
Hem de sıfır pişmanlıkla!
Onun için yaşıyormuş gibi davrandın hayatta
Sanki kendin için yaşamayı bıraktın
Onsuz olamayacağını o gittikçe tükeneceğini zannettin
Haklıydın da… Çünkü onu çok sevmiştin
Arabesk aşkın ağlarındaydın
Hayatından biri çıktı, onu çok sevmiştin ve hala seviyordun
Hayallerinin rengi bir anda siyah oluverdi
Çünkü… Çünkü artık o yoktu
Hayaller de seni terk etmeye başladı umut da
Sevdalı ne zaman ölürmüş biliyor musun?
Ne ruh bedeni terk edince ne de sevdiÄŸi gidince
Öldüğü tek an… Umudunu kaybedince…
Tags: ÅŸiir
